وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
و او و کسانش را از آن اندوه بزرگ نجات بخشیدیم،
تفسیر آیهٔ ۷۶ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۴۵ تا ۱۴۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/76/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ نَجَّيْنٰاهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ »؛ «کَرب» — بنا بر آنچه راغب گفته است — اندوه شدید است و مراد از آن، طوفان یا آزار و اذیتِ قوم اوست. و مراد از «اهل او»، خاندان وی و مؤمنانی از قومش هستند که به او ایمان آورده بودند؛ چنانکه خدای متعال در سورهٔ هود فرموده است: «قُلْنَا احْمِلْ فِيهٰا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ» «اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاّٰ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ» (هود: ۴۰؛ «فرمودیم: در آن از هر جفتی دو تا [نر و ماده] سوار کن، و کسانت را، مگر کسی که حکم عذاب پیشتر بر او قطعی شده است، و هر که را ایمان آورده است»). و واژهٔ «اهل» همانگونه که بر همسر و فرزندانِ مرد اطلاق میشود، بر هر کسی که از نزدیکان و خاصّانِ او باشد نیز به کار میرود.