وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
و اگر نعمت پروردگارم نبود، بی‌تردید من نیز از احضارشدگان [در عذاب] بودم.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۵۰ تا ۶۱ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَليٰ بَعْضٍ يَتَسٰاءَلُونَ -إلي قوله- فَلْيَعْمَلِ الْعٰامِلُونَ » (پس برخی از آنان به برخی دیگر روی آورده، از یکدیگر می‌پرسند... ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۵۷ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۳۷ تا ۱۳۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/57/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و کلام الهی که می‌فرماید: « وَ لَوْ لاٰ نِعْمَهُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ » (و اگر نعمت پروردگارم نبود، بی‌گمان من نیز از احضارشدگان بودم)؛ مراد از نعمت، توفیق و هدایت است، هدایتی الهی؛ و «احضار» به معنای بردن و حاضر ساختن برای عذاب است. در مجمع‌البیان آمده است: فعل «أُحْضِرَ» هرگاه مطلق (بدون هیچ قیدی) به کار رود، جز در امر ناخوشایند و شر استعمال نمی‌شود.
معنای آیه چنین است: اگر توفیق پروردگارم و هدایت او نبود، من نیز همچون تو از احضارشدگان برای عذاب می‌بودم.