تفسیر آیهٔ ۴۳ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و در اضافه شدنِ «جنّات» (باغ‌ها) به «نعیم» (نعمت) اشاره‌ای به همین نکته است؛ زیرا در ذیل آیهٔ: «فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ» (نساء: ۶۹؛ پس آنان همراه کسانی هستند که خدا نعمتشان داده است) و آیهٔ: «وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي» (مائده: ۳؛ و نعمتم را بر شما تمام کردم) و آیات دیگر گذشت که حقیقتِ نعمت همان ولایت الهی است، و ولایت یعنی اینکه خدای متعال سرپرست و تدبیرکنندهٔ امرِ بندهٔ خویش باشد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴۲ و ۴۳ با هم

و سخن خدای متعال: « فَوٰاكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ فِي جَنّٰاتِ النَّعِيمِ » (میوه‌هایی [گوناگون]، و آنان گرامی داشته‌شدگانند در باغ‌های پرنعمت)؛ «فواکه» جمعِ «فاکهه» است و آن میوه‌هایی است که با آن تفنّن و لذت می‌جویند، و بیانی برای همان روزیِ معلومِ آنان است. با این حال، خدای متعال آن را با عبارتِ « وَ هُمْ مُكْرَمُونَ » (و آنان گرامی داشته‌شدگانند) همراه ساخت تا نشان دهد این روزی ـ یعنی همان میوه‌ها ـ با آنچه نزد دیگران است تمایز دارد؛ به این صورت که همراه با تکریمی ویژه است که به خودِ ایشان اختصاص دارد؛ در برابرِ اختصاص یافتنشان به خدای پاک و منزه، و اینکه او تنها از آنِ ایشان است و چیزی در این پیوند با آنان شریک نیست.