وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
و به یقین ما بر موسی و هارون منّت نهادیم (نعمت و موهبت بزرگ بخشیدیم).
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۱۴ تا ۱۳۲ با هم
این آیات دربردارندهٔ خلاصه‌ای از داستان موسی و هارون و اشاره‌ای به داستان الیاس (ع) است، و نعمت‌هایی را که خداوند به آنان بخشید و عذابی را که تکذیب‌کنندگانشان چشیدند بیان می‌کند؛ و در این سیاق، جنبهٔ رحمت بر جنبهٔ عذاب برتری دارد و بشارت بیش از بیم‌دادن است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۱۴ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۵۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/114/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَقَدْ مَنَنّٰا عَليٰ مُوسيٰ وَ هٰارُونَ » (و به‌راستی ما بر موسی و هارون منّت نهادیم [و نعمت بخشیدیم]). «مَنّ» به معنای انعام و نعمت‌بخشیدن است، و احتمال دارد مراد از آن همان نعمت‌هایی باشد که در ادامه برای آن دو و قومشان برمی‌شمارد؛ از قبیل نجات‌دادن، یاری‌کردن، دادن کتاب آسمانی، هدایت و جز این‌ها؛ که در این صورت جملهٔ « وَ نَجَّيْنٰاهُمٰا » (و آن دو را نجات دادیم...) و ادامهٔ آن، از باب عطف تفسیر (توضیحِ همان اِنعام) خواهد بود.