وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
او را ندا دردادیم که: «ای ابراهیم!
تفسیر آیهٔ ۱۰۴ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۵۲ تا ۱۵۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/104/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۰۴ و ۱۰۵ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ نٰادَيْنٰاهُ أَنْ يٰا إِبْرٰاهِيمُ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيٰا » (و ندایش دادیم که ای ابراهیم، رؤیا را تحقق بخشیدی)؛ این جمله معطوف است به جوابِ «لَمّا»ی محذوف. و این فرمودهٔ خدا: « قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيٰا » (رؤیا را تحقق بخشیدی) یعنی آن را راست و محقق گردانیدی و فرمانی را که در آن خواب به تو داده بودیم اطاعت کردی؛ چرا که آن فرمانْ آزمایشی بود و در فرمانبرداری از آن، تنها آماده شدنِ مأمور برای انجام کار و رسیدن به آستانهٔ آن بسنده بود.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱۰۳، ۱۰۴، ۱۰۵ و ۱۰۷ با هم
سپس [ابناسحاق] داستان را پی گرفت و در آن آمده است: آنگاه ابراهیم با کارد بهسوی او خم شد، ولی جبرئیل کارد را بر پشتش برگرداند؛ «الكبش من قبل ثبير و اجتر الغلام من تحته-و وضع الكبش مكان الغلام،و نودي من ميسرة مسجد الخيف:يا إبراهيم قد صدقت الرؤيا»؛ قوچ را از جانب کوه ثَبیر پیش کشید و نوجوان را از زیر کارد بیرون آورد، و قوچ را به جای نوجوان گذاشت؛ و از سمت چپ مسجد خَیف ندا داده شد: «ای ابراهیم! ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۰۲ تا ۱۰۷ با هم
میگویم: روایتها دربارهٔ این داستان بسیار است و از ناهمگونی و اختلاف خالی نیست. ادامه در متن کامل