فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
پس چون هر دو تسلیم فرمان شدند و او پیشانی پسر را بر خاک نهاد،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱۰۲ و ۱۰۳ با هم
چون ابراهیم با فرزندش در درهٔ [کوه] ثَبیر خلوت کرد، آنچه را خداوند [در قرآن] از او حکایت کرده است با وی در میان گذاشت. [اسماعیل] گفت: ای پدر، بندهای مرا محکم ببند تا دستوپا نزنم، و جامهات را از من بازدار تا چیزی از خونم بر آن نپاشد و مادرم آن را ببیند، و تیغهات را تیز کن و کارد را بهسرعت بر گلویم بکش تا بر من آسانتر شود، چرا که مرگ سخت و دشوار است. ابراهیم به او فرمود: ای پسرجانم، در راه فرمان خداوند چه نیکو یاوری هستی!
تفسیر آیههای ۱۰۳، ۱۰۴، ۱۰۵ و ۱۰۷ با هم
سپس [ابناسحاق] داستان را پی گرفت و در آن آمده است: آنگاه ابراهیم با کارد بهسوی او خم شد، ولی جبرئیل کارد را بر پشتش برگرداند؛ «الكبش من قبل ثبير و اجتر الغلام من تحته-و وضع الكبش مكان الغلام،و نودي من ميسرة مسجد الخيف:يا إبراهيم قد صدقت الرؤيا»؛ قوچ را از جانب کوه ثَبیر پیش کشید و نوجوان را از زیر کارد بیرون آورد، و قوچ را به جای نوجوان گذاشت؛ و از سمت چپ مسجد خَیف ندا داده شد: «ای ابراهیم! ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۰۲ تا ۱۰۷ با هم
میگویم: روایتها دربارهٔ این داستان بسیار است و از ناهمگونی و اختلاف خالی نیست. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰۳ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۵۲ تا ۱۵۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/103/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَلَمّٰا أَسْلَمٰا وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ »؛ «اسلام» در اینجا به معنای رضایت و تسلیم شدن است، «تَلّ» به معنای بر زمین انداختن و خواباندن، و «جَبين» یکی از دو طرف پیشانی است. لام در « لِلْجَبِينِ » برای بیان آن عضوی است که بر زمین افکندن بر آن واقع شده است؛ مانند سخن خداوند که:
«يَخِرُّونَ لِلْأَذْقٰانِ سُجَّداً» (اسراء: ۱۰۷؛ سجدهکنان با چانهها بر زمین میافتند). و معنا چنین است: پس چون ابراهیم و پسرش هر دو تسلیم فرمان خدا شدند و بدان رضایت دادند و ابراهیم او را بر یک طرف پیشانیاش بر زمین خواباند...
و جوابِ «لَمّا» (هنگامی که) حذف شده است تا به دشواریِ مصیبت و تلخیِ این واقعه اشاره شود.