تفسیر آیهٔ ۱۰۰ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصّٰالِحِينَ »؛ این سخن بازگویی دعای ابراهیم (ع) و درخواست فرزند از سوی اوست؛ یعنی گفت: «رَبِّ هَبْ لِي...» (پروردگارا، به من ببخش...)، و البته آن را مشروط و مقید به این ساخت که از شایستگان باشد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۰۰ و ۱۰۱ با هم

و در این سخن این اشکال هست ــ چنان‌که گفته شده ــ که پایان آیه با آن سازگاری ندارد، و آن سخن خداوند است که: « رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصّٰالِحِينَ » (پروردگارا، به من فرزندی از شایستگان ببخش)، و همچنین سخن پس از آن که می‌فرماید: « فَبَشَّرْنٰاهُ بِغُلاٰمٍ حَلِيمٍ » (پس او را به پسری بردبار مژده دادیم).