تفسیر آیهٔ ۷۶ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَلاٰ يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنّٰا نَعْلَمُ مٰا يُسِرُّونَ وَ مٰا يُعْلِنُونَ »؛ «پس سخنِ آنان تو را اندوهگین نسازد، بی‌گمان ما آنچه را پنهان می‌دارند و آنچه را آشکار می‌کنند می‌دانیم.» حرف «فاء» برای نتیجه‌گیریِ نهی از اندوه، از حقیقتِ معبود گرفتنِ غیر خدا به امید یاری است؛ یعنی وقتی حقیقتِ حالِ آنان این است که کسانی که از آن‌ها یاری خواسته‌اند هرگز نمی‌توانند یاری‌شان کنند و خودِ آن‌ها نیز همراه با مشرکان برای عذاب حاضر خواهند شد، پس سخن شرک‌آمیزشان تو را اندوهگین نسازد؛ زیرا ما از آنان غافل نیستیم تا ما را ناتوان سازند یا در کاری تباهی پدید آورند، بلکه آنچه را از گفتارشان پنهان می‌دارند و آنچه را آشکار می‌سازند می‌دانیم. و دربارهٔ ترکیبِ آیه نیز سخنان سستی گفته‌اند که از آن‌ها چشم پوشیدیم.