تفسیر آیهٔ ۷۳ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَهُمْ فِيهٰا مَنٰافِعُ وَ مَشٰارِبُ أَ فَلاٰ يَشْكُرُونَ » (و برای آنان در آن‌ها سودها و نوشیدنی‌هایی است؛ آیا سپاس نمی‌گزارند؟). مراد از «منافع»، فایده‌هایی است که از پشم، کُرک، پوست و مانند آن می‌برند. و «مَشارب» جمع «مَشْرَب» (مصدر میمی به معنای مفعول، یعنی نوشیدنی) است و مقصود از آن شیرهاست. سخن دربارهٔ معنای شکر در اینجا همانند مطلبی است که پیش‌تر ذیلِ این سخن الهی گذشت: « وَ مٰا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَ فَلاٰ يَشْكُرُونَ » (و دستانشان آن را نساخته بود؛ آیا سپاس نمی‌گزارند؟).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۷۱ تا ۷۳ با هم

و معنای این سه آیه چنین است: آیا ندانسته‌اند که ما به خاطر آنان و برای سامان دادن به زندگی دنیایشان، چهارپایانی از قبیل شتر، گاو و گوسفند آفریدیم؟ و بر این آفرینش مترتب شد که مالک آن‌ها باشند؛ مالکیتی که انواع تصرّف‌ها را در آن‌ها بدون هیچ مانع و معارضی برایشان مجاز می‌دارد. و ما آن چهارپایان را برایشان رام ساختیم، به این صورت که آن‌ها را مسخّر و فرمان‌بردارشان کردیم تا سرکشی نکنند؛ پس برخی از آن‌ها مَرکبشان است که بر آن سوار می‌شوند، و از برخی، یعنی از گوشت‌هایشان می‌خورند؛ و در آن‌ها برایشان سودهایی است که از موها، کُرک‌ها و پوست‌هایشان بهره می‌برند، و نوشیدنی‌هایی از شیرهای آن‌هاست که می‌نوشند. آیا پس خدا را بر این تدبیرِ کامل که پرده از ربوبیت او بر آنان برمی‌دارد، سپاس نمی‌گزارند؟ و آیا او را به شکرانهٔ نعمت‌هایش عبادت نمی‌کنند؟