سَلَٰمٞ قَوۡلٗا مِّن رَّبّٖ رَّحِيمٖ
«سلام»؛ که گفتاری است از سوی پروردگاری مهربان.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۵۸ و ۵۹ با هم
و در همان کتاب دربارهٔ کلام خدای عزوجل: « سَلاٰمٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ » (سلامی که سخنی از پروردگاری بسیار مهربان است) فرمود: سلام از جانب او همان امان [و آسودگی از هر گزند] است. و دربارهٔ این سخن او: « وَ امْتٰازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ » (و ای مجرمان، امروز [از نیکوکاران] جدا شوید!) فرمود: هنگامی که خداوند آفریدگان را در روز قیامت گرد آورد، چندان بر پاهای خویش ایستاده میمانند که عرق تا دهانشان بالا میآید (لگامشان میکند)؛ پس ندا سر میدهند: پروردگارا، به حساب ما رسیدگی کن، حتی اگر سرانجامش رفتن به آتش دوزخ باشد! فرمود:
تفسیر آیههای ۵۵ و ۵۸ با هم
میگویم: در برخی روایات آمده است که خدای پاک و منزه بر آنان تجلی میکند و اهل بهشت تا هنگامی که آن تجلی ادامه دارد، از هر آنچه جز اوست بازمیمانند و به او مشغول میشوند؛ و مقصود از این تجلی، برداشتهشدن هر پرده و حجابی میان آنان و پروردگارشان است، نه دیدنِ بصری و با چشم سر که جز با همراهی جهتها و فاصلهها محقق نمیشود؛ زیرا چنین چیزی در حق خدای متعال محال است.
تفسیر آیهٔ ۵۸ سورهٔ یس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۰۱ تا ۱۰۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/36/58/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « سَلاٰمٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ » (سلام، سخنی از پروردگاری مهربان است). «سلام» مبتدایی است که خبر آن حذف شده و نکره آمدنش برای بزرگداشت است و در تقدیر «سلامٌ علیهم» یا «لهم سلامٌ» بوده است؛ و « قَوْلاً » مفعول مطلق برای فعلی محذوف است و تقدیر کلام چنین است:
«أقوله قولا من رب رحيم» (آن را سخنی از سوی پروردگاری مهربان میگویم).
و ظاهر این است که این سلام از سوی خودِ خدای متعال است و غیر از سلام فرشتگان است که در این سخن او آمده است: «وَ الْمَلاٰئِكَهُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بٰابٍ سَلاٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمٰا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَي الدّٰارِ» (رعد: ۲۴؛ فرشتگان از هر دری بر آنان وارد میشوند [و میگویند:] سلام بر شما به پاس صبری که پیشه کردید، پس چه نیکوست فرجامِ آن سرا!).