تفسیر آیهٔ ۵۱ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذٰا هُمْ مِنَ الْأَجْدٰاثِ إِليٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ » (و در صور دمیده می‌شود، پس بناگاه همگی از گورها به سوی پروردگارشان شتابان می‌روند). این همان دمیدن دوم در صور است که زنده شدن و رستاخیز با آن رخ می‌دهد. «أجداث» جمع «جَدَث» به معنای قبر است و «نسل» شتاب در راه رفتن است؛ و در تعبیرِ « إِليٰ رَبِّهِمْ » (به سوی پروردگارشان) توبیخ و سرزنشی برای آنان است، چرا که انکار می‌کردند پروردگاری‌اش را؛ و باقیِ آیه روشن است.

بحث روایی

در تفسیر قمی، دربارهٔ کلام خدای عزوجل: « وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذٰا هُمْ مِنَ الْأَجْدٰاثِ إِليٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ » (و در صور دمیده می‌شود، پس بناگاه همگی از قبرها به‌سوی پروردگارشان شتابان بیرون می‌آیند) آمده است: فرمود یعنی «از گورها».