تفسیر آیهٔ ۵۰ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَلاٰ يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَهً وَ لاٰ إِليٰ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ » (پس نه توان وصیتی دارند و نه می‌توانند به سوی خانوادهٔ خود بازگردند). یعنی پی‌آمدِ این صیحه، از آن رو که غافلگیرشان می‌کند و هیچ مهلتی به آنان نمی‌دهد، این است که در همان لحظه جان می‌سپارند؛ در نتیجه نه توان وصیت کردن دارند—به‌ویژه که مرگ همگی‌شان را یک‌باره فرامی‌گیرد و کسی را باقی نمی‌گذارد تا به او وصیت شود—و نه اگر مثلاً بیرون از خانه‌هایشان باشند، می‌توانند نزد خانواده‌شان برگردند.

بحث روایی

« فَلاٰ يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَهً وَ لاٰ إِليٰ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ » (پس نه می‌توانند وصیتی کنند و نه به سوی خانواده‌شان بازمی‌گردند؛ یس: ۵۰).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۴۹ و ۵۰ با هم

این واقعه در آخرالزمان رخ می‌دهد؛ صیحه‌ای (فریادی مرگبار) در میان آنان سر داده می‌شود در حالی که در بازارهایشان به دادوستد و بگومگو سرگرم‌اند، و همگی در همان جایگاه خود می‌میرند؛ نه کسی از آنان به خانه‌اش بازمی‌گردد و نه مجالی می‌یابد که وصیتی کند، و این همان سخن خدای عزوجل است: