وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
و میگویند: «اگر راست میگویید، این وعده چه وقت خواهد بود؟»
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ یس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۹۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/36/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ يَقُولُونَ مَتيٰ هٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صٰادِقِينَ » (و میگویند: اگر راست میگویید، این وعده چه وقت است؟). این سخنِ آنان از روی ریشخند و بر پایهٔ انکار صادر شده است؛ و شاید به همین جهت، اسم اشارهای به کار رفته که برای نزدیک وضع شده است («هٰذَا» = این)، و نیز بدان سبب که پیامبر (ص) و مؤمنان بارها خبر روز قیامت را به گوششان میرساندند و آنان را با آن هشدار میدادند. واژهٔ «وعد» هرگاه به تنهایی به کار رود، هم در خیر و هم در شر استعمال میشود؛ اما اگر در برابر «وعید» قرار گیرد، «وعد» به معنای وعدهٔ خیر و «وعید» به معنای تهدید به شر خواهد بود.