تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ فاطر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « اَلَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذٰابٌ شَدِيدٌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ لَهُمْ مَغْفِرَهٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ » (کسانی که کفر ورزیدند، عذابی سخت دارند؛ و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، برایشان آمرزش و پاداشی بزرگ خواهد بود). این همان وعدهٔ حقی است که خدای پاک و منزه یادآوری کرده است. نکره آمدنِ «عذاب» (بی‌نشانِ معرفه آمدن آن) برای نشان دادن بزرگی و شدت آن است؛ افزون بر این، نشان می‌دهد که کافران متناسب با تفاوت در مراتب کفر و گناهشان، درکات و درجات گوناگونی از عذاب دارند، و به همین جهت ناشناخته آوردنِ آن مناسب‌تر است. نظیر همین دو وجه (بزرگی و تنوع مراتب) در سخن او دربارهٔ « مَغْفِرَهٌ وَ أَجْرٌ » (آمرزش و پاداش) نیز جاری است.