تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ سبا

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «وَ قٰالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلىٰ رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذٰا مُزِّقْتُمْ كُلَّ» (و کسانی که کفر ورزیدند گفتند: آیا شما را به مردی راهنمایی کنیم که خبرتان می‌دهد هنگامی که بدنتان کاملاً متلاشی شد) «مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ» ([و اجزایتان به هر سو پراکنده گشت،] بی‌تردید شما در آفرینشی نو خواهید بود؟).

این سخن کافران از سر ریشخند بود؛ در این کلام، آنان پیامبر (ص) را با این ویژگی به یکدیگر معرفی می‌کردند که از معاد و زنده شدن پس از مرگ سخن می‌گوید.

«تمزیق» به معنای پاره‌پاره کردن و متلاشی ساختن است. و منظور از بودنشان در آفرینشی نو، قرار گرفتنِ آنان در آن آفرینش است؛ یعنی آفرینش آنان با زنده‌شدن پس از مرگ و هستی یافتنِ دوباره‌شان پس از نیستی، تجدید می‌شود. و عبارتِ « إِذٰا مُزِّقْتُمْ » (هنگامی که متلاشی شدید)، قیدِ زمان (ظرف) برای جملهٔ « إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ » (قطعاً در آفرینشی نو خواهید بود) است.

و معنای آیه چنین است: کسانی که کفر ورزیدند، از روی ریشخند به پیامبر (ص) به سبب آنکه آنان را از رستاخیز و پاداش و کیفر بیم می‌داد، به یکدیگر گفتند: آیا شما را به مردی راهنمایی کنیم -که مقصودشان پیامبر (ص) بود- که به شما خبر می‌دهد وقتی پیکرهایتان به تمام معنا متلاشی شد و چنان پاره‌پاره گشت که هیچ جزء آن از جزئی دیگر بازشناخته نشود، حتماً در آفرینشی نو قرار خواهید گرفت و هستی دوباره‌ای می‌یابید؟!