تفسیر آیهٔ ۴۹ سورهٔ سبا

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ جٰاءَ الْحَقُّ وَ مٰا يُبْدِئُ الْبٰاطِلُ وَ مٰا يُعِيدُ » (بگو: حق آمد، و باطل نه می‌تواند کاری را آغاز کند و نه بازآورد). با توجه به رهنمود آیهٔ پیشین، مراد از «آمدن حق»، نزول قرآن است که با دلیل‌های قاطع و برهان‌های روشنِ خود، هر باطلی را از ریشه نابود می‌کند.

و سخن الهی: « وَ مٰا يُبْدِئُ الْبٰاطِلُ وَ مٰا يُعِيدُ »؛ یعنی پس از آمدن حق، باطل نه کار تازه‌ای را آغاز و پدیدار می‌کند و نه می‌تواند آنچه را پیش‌تر آشکار کرده بود، دیگر بار بازگرداند؛ پس این تعبیر، کنایه از تباهی کامل باطل و از بین رفتن ریشه‌ایِ اثرگذاری آن در برابر حقی است که همان قرآن است.