تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ سبا

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ أُولٰئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَهٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ » (تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند پاداش دهد؛ آنان‌اند که برایشان آمرزش و روزی‌ای باارزش خواهد بود). لام در « لِيَجْزِيَ » برای بیان علّت است و به عبارت پیشین: « لَتَأْتِيَنَّكُمْ » (قطعاً به سراغتان می‌آید) تعلق دارد. همچنین در کلام الهی: « لَهُمْ مَغْفِرَهٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ » نوعی تناسب و هم‌سویی با سخن پیشین او: « وَ هُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ » (و او بسیار مهربان و آمرزنده است) [سبأ: ۲] به چشم می‌خورد.

و در این آیه بیانِ یکی از دو علّتِ برپایی قیامت آمده است؛ و آن اینکه خداوند، مؤمنانِ نیکوکار را با آمرزش و روزیِ باارزش — که همان بهشت با همهٔ نعمت‌هایش است — پاداش دهد. و علّت دیگر، چیزی است که این سخن الهی به آن اشاره می‌کند: