وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَدۡنَىٰ دُونَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَكۡبَرِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
و بیگمان، پیش از آن عذاب بزرگتر، از عذاب نزدیکتر به آنان میچشانیم؛ باشد که بازگردند.
تفسیر آیهٔ ۲۱ سورهٔ سجده، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۲۶۴ تا ۲۷۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/32/21/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذٰابِ الْأَدْنيٰ دُونَ الْعَذٰابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ » (و مسلماً پیش از عذاب بزرگتر، از عذاب نزدیکتر به آنان میچشانیم، شاید که بازگردند). از آنجا که غایت و هدف از چشاندن عذاب به آنان، بازگشتِ مورد انتظارِ ایشان است و این بازگشتِ امیدداشتهشده، همان رجوع به درگاه خداوند با توبه و انابه است، مراد از «عذاب أدنی» (عذاب نزدیکتر)، همان عذابِ دنیاست که برای بیمدادن و هشدار بر آنان فرود میآید تا توبه کنند؛ نه عذاب ریشهکنکننده (استیصال) و نه عذاب پس از مرگ؛ و در این صورت، مراد از «عذاب اکبر» (عذاب بزرگتر)، عذاب روز قیامت خواهد بود.
معنای آیه چنین است: سوگند میخورم که قطعاً پیش از عذاب بزرگتر در روز قیامت، از عذاب نزدیکتر — مانند قحطیها و خشکسالیها، بیماریها، کشتهشدن و نظایر آن — به آنان میچشانیم، تا شاید با توبه از شرک و انکارشان، به سوی ما بازگردند.
گفته شده است: عذاب دنیا «أدنی» (نزدیکتر) نامیده شد و «الأصغر» (کوچکتر) گفته نشد تا در برابر «الأکبر» قرار گیرد، زیرا جایگاه سخن، جایگاهِ هشدار و بیمدادن است و کوچک شمردنِ عذاب با چنین مقامی سازگاری ندارد؛ و به همین ترتیب، نفرمود «دون العذاب الأبعد» (پیش از عذاب دورتر) تا با «العذاب الأدنی» متقابل شود، چون دور خواندنِ آن نیز با مقام بیمدادن تناسبی ندارد.
بحث روایی
و در کتاب «الدر المنثور»، ابنمردویه از ابوادریس خولانی روایت کرده است که گفت: از عبادة بن صامت دربارهٔ این سخن خدا پرسیدم: « وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذٰابِ الْأَدْنيٰ دُونَ الْعَذٰابِ الْأَكْبَرِ » (و قطعاً پیش از عذاب بزرگتر، از عذاب نزدیکتر به آنان میچشانیم؛ سجده: ۲۱). گفت: من خود از پیامبر خدا (ص) دربارهٔ آن پرسیدم، فرمود: «هي المصائب و الأسقام و الأنصاب-عذاب للمسرف في الدنيا دون عذاب الآخره» (آن، مصیبتها و بیماریها و رنجهاست؛ عذابی است برای فرد زیادهرو در دنیا، پیش از عذاب آخرت). گفتم: ای پیامبر خدا، پس این سختیها برای ما چیست؟ فرمود:
«زكاة و طهور» (مایهٔ پاکی و طهارت از گناهان است).
و در مجمعالبیان در روایتی از امام باقر و امام صادق (ع) آمده است: «أن العذاب الأدني الدابه و الدجال» (همانا مراد از عذاب نزدیکتر، دابّه [جنبندهٔ آخرالزمان] و دجّال است).