تفسیر آیهٔ ۵۷ سورهٔ روم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَيَوْمَئِذٍ لاٰ يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَ لاٰ هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ » (در آن روز، پوزش‌خواهیِ کسانی که ستم کردند سودی به حالشان ندارد و از آنان خواسته نمی‌شود که خشنودیِ خدا را جلب کنند). «استعتاب» به معنای طلبِ عُتْبیٰ است، و «عُتْبيٰ» یعنی برطرف کردن عتاب (خشم و نکوهش)؛ به این معنا که نه پوزش‌خواهی از ستمشان به آنان سودی می‌بخشد و نه از ایشان خواسته می‌شود که ناخشنودی و سرزنش را از خود دور کنند.