تفسیر آیهٔ ۴۲ سورهٔ روم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كٰانَ عٰاقِبَهُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ كٰانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ » (بگو: در زمین بگردید و بنگرید که فرجام کسانی که پیش از این بودند چگونه شد؛ بیشترشان مشرک بودند). این فرمانی است به پیامبر (ص) که به آنان دستور دهد در زمین سیر کنند و به آثار پیشینیان بنگرند؛ آنجا که دیارشان ویران شد، نشانه‌هایشان از میان رفت، همگی هلاک شدند و ریشه‌شان با انواع بلاها و گرفتاری‌ها برکنده شد. بیشترشان مشرک بودند و خداوند کیفر بخشی از کارهایشان را به آنان چشاند تا عبرت‌گیرندگان عبرت آموزند و به توحید بازگردند. بنابراین، این آیه در مقام شاهد آوردن برای مضمون آیهٔ پیشین است.

بحث روایی

و در روضهٔ کافی به سند خود از ابوالربیع شامی روایت کرده است که گفت: از امام صادق(ع) دربارهٔ سخن خدای عزّ و جلّ: « قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ-فَانْظُرُوا كَيْفَ كٰانَ عٰاقِبَهُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ » (بگو در زمین سیر کنید و بنگرید که فرجام پیشینیان چگونه بوده است) پرسیدم؛ پس فرمود: «مراد خداوند این است که در قرآن بنگرید و ببینید که فرجام کسانی که پیش از شما بودند، چگونه شد».