تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ روم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكٰائِهِمْ شُفَعٰاءُ وَ كٰانُوا بِشُرَكٰائِهِمْ كٰافِرِينَ » (و از میان شریکانشان شفاعت‌کنندگانی برای آنان نخواهد بود و خود به شریکانشان کافر می‌شوند). مقصود این است که آنان علاوه بر ناامیدی از رحمت به سبب کردار خویش، از معبودانی نیز که شریک خدا پنداشته بودند و پرستششان می‌کردند تا نزد خدا شفاعتشان کنند، نومیدند؛ همان‌گونه که در دنیا می‌گفتند: «اینان شفیعانِ ما نزد خدایند»، و [در قیامت] به پرستشِ شریکان خود کافر می‌شوند و آن را انکار و کتمان می‌کنند.