وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يُبۡلِسُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ
و روزی که قیامت برپا شود، مجرمان [درمانده و] سرگشته و ناامید میشوند.
تفسیر آیهٔ ۱۲ سورهٔ روم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۱۵۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/30/12/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ يَوْمَ تَقُومُ السّٰاعَهُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ » (و روزی که قیامت برپا شود، مجرمان نومید و خاموش میگردند). خداوند حالِ مجرمان را پس از برپایی قیامت بیان کرده است، که همان هنگامِ بازگشت به سوی خدای متعال برای حسابرسی و پاداش و کیفر است. و «إبلاس»، نومیدی از خداست و همهٔ بدبختی و شقاوت در همین نومیدی نهفته است.