خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابُ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ
جاودانه در آن [لعنت] میمانند؛ نه عذاب از آنان کاسته میشود و نه مهلت داده میشوند.
تفسیر آیهٔ ۸۸ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۳، صفحهٔ ۳۴۰ تا ۳۴۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/88/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان آیات
تفسیر آیههای ۸۷ و ۸۸ با هم
خدای متعال میفرماید: «أُولٰئِكَ جَزٰاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ» تا فرمودهٔ: «وَ لاٰ هُمْ يُنْظَرُونَ» (کیفر آنان این است که لعنت خدا بر آنان است... و مهلت داده نمیشوند)؛ سخن دربارهٔ معنای بازگشتِ همهٔ لعنتها به آنان، پیش از این در تفسیر این فرمودهٔ خدای متعال گذشت: «أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاّٰعِنُونَ» (بقره: ۱۵۹؛ آنانند که خدا لعنتشان میکند و لعنتکنندگان لعنتشان مینمایند).
بحث روایی
تفسیر آیههای ۸۶ تا ۸۹ با هم
در «مجمع [البیان]»، دربارهٔ سخن خدای متعال: «كَيْفَ يَهْدِي اللّٰهُ قَوْماً...» (چگونه خدا گروهی را هدایت کند...) آمده است: گفتهاند این آیات دربارهٔ مردی از انصار نازل شد که به او حارث بن سُوَید بن صامت میگفتند؛ او مُجَذَّر بن زیاد بَلَوی را با مکر و خیانت به قتل رساند و گریخت و از اسلام مرتد شد و به مکه پیوست. ادامه در متن کامل