أُوْلَٰٓئِكَ جَزَآؤُهُمۡ أَنَّ عَلَيۡهِمۡ لَعۡنَةَ ٱللَّهِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ
آنان کیفرشان این است که لعنت خدا و فرشتگان و همهٔ مردم بر آنان خواهد بود.
تفسیر آیهٔ ۸۷ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۳، صفحهٔ ۳۴۰ تا ۳۴۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/87/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان آیات
تفسیر آیههای ۸۷ و ۸۸ با هم
خدای متعال میفرماید: «أُولٰئِكَ جَزٰاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ» تا فرمودهٔ: «وَ لاٰ هُمْ يُنْظَرُونَ» (کیفر آنان این است که لعنت خدا بر آنان است... و مهلت داده نمیشوند)؛ سخن دربارهٔ معنای بازگشتِ همهٔ لعنتها به آنان، پیش از این در تفسیر این فرمودهٔ خدای متعال گذشت: «أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاّٰعِنُونَ» (بقره: ۱۵۹؛ آنانند که خدا لعنتشان میکند و لعنتکنندگان لعنتشان مینمایند).
بحث روایی
تفسیر آیههای ۸۶ تا ۸۹ با هم
در «مجمع [البیان]»، دربارهٔ سخن خدای متعال: «كَيْفَ يَهْدِي اللّٰهُ قَوْماً...» (چگونه خدا گروهی را هدایت کند...) آمده است: گفتهاند این آیات دربارهٔ مردی از انصار نازل شد که به او حارث بن سُوَید بن صامت میگفتند؛ او مُجَذَّر بن زیاد بَلَوی را با مکر و خیانت به قتل رساند و گریخت و از اسلام مرتد شد و به مکه پیوست. ادامه در متن کامل