تفسیر آیهٔ ۲۲ سورهٔ آل عمران

تفسیر این آیه در المیزان

بیان آیات

در این سخن که خدای متعال می‌فرماید: «أُولٰئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمٰالُهُمْ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةِ وَ مٰا لَهُمْ مِنْ نٰاصِرِينَ» (آنان کسانی‌اند که اعمالشان در دنیا و آخرت تباه شده و برایشان هیچ یاوری نیست)، دو نکته بیان شده است: نخست، دلالت بر تباهیِ عمل کسی که انسانی را به سببِ امر به معروف یا نهی از منکرش بکشد؛ و دوم، دلالت بر این‌که در روز قیامت شفاعت شامل حال او نمی‌شود، به دلیل این کلام الهی: «وَ مٰا لَهُمْ مِنْ نٰاصِرِينَ» (و هیچ یاوری ندارند).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۱۹ تا ۲۵ با هم

این آیات به وضعیت اهل کتاب می‌پردازد؛ آنان آخرین گروه از گروه‌های سه‌گانه‌ای هستند که پیش‌تر گذشت محور سخن در این سوره قرار دارند، و از نظر هدفِ کلام، مهم‌ترینِ آنان اهل کتاب از یهود و نصاری هستند؛ چراکه بخش عمدهٔ این سوره دربارهٔ آنان و ماجرایشان نازل شده و به آنان بازمی‌گردد. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۹ و ۲۲ با هم

دلیل بر اینکه سرعت حسابرسی شامل دنیا و آخرت هر دو می‌شود، سخن خدای متعال است که دو آیه بعد می‌فرماید: «أُولٰئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمٰالُهُمْ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَهِ وَ مٰا لَهُمْ مِنْ نٰاصِرِينَ» (آنان کسانی هستند که اعمالشان در دنیا و آخرت تباه شده و هیچ یاوری ندارند) (آل‌عمران: ۲۲).