إِن تَمۡسَسۡكُمۡ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡ وَإِن تُصِبۡكُمۡ سَيِّئَةٞ يَفۡرَحُواْ بِهَاۖ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـًٔاۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ
اگر نیکی و گشایشی به شما برسد، اندوهگینشان میکند؛ و اگر گزند و رنجی به شما برسد، به آن شادمان میشوند؛ و اگر شکیبایی ورزید و پروا پیشه کنید، نیرنگشان هیچ زیانی به شما نخواهد رساند؛ بیگمان خداوند به آنچه انجام میدهند احاطه دارد.
تفسیر آیهٔ ۱۲۰ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۳، صفحهٔ ۳۸۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/120/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال میفرماید: «إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَهٌ تَسُؤْهُمْ» (اگر خیری به شما برسد، اندوهگینشان میکند). «مساءت» (ناخشنودی و اندوه) ضدّ شادمانی است؛ و این آیه نشان میدهد که در امان ماندن از نیرنگ آنان، مشروط به صبر و تقواست.