فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
ولی او را دروغگو خواندند؛ پس زلزلهای سهمگین آنان را فروگرفت و در خانههایشان [به رو درافتاده و] زمینگیر شدند.
تفسیر آیهٔ ۳۷ سورهٔ عنکبوت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۱۲۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/29/37/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَهُ فَأَصْبَحُوا فِي دٰارِهِمْ جٰاثِمِينَ » (پس او را دروغگو شمردند، در نتیجه زمینلرزهٔ سخت آنان را فرا گرفت و در خانهشان به زانو درافتاده [و بیجان] صبح کردند). «رجفه» بنا بر آنچه راغب گفته، به معنای اضطراب و لرزش شدید است؛ و «جَثْم» و «جُثوم» در مکان، به معنای نشستن در آن یا بر زمین به زانو درافتادن است که کنایه از مرگ میباشد. معنای آیه چنین است: پس شعیب را تکذیب کردند، ازاینرو لرزش شدید یا زمینلرزهٔ سخت آنان را فروگرفت و صبحگاهان در خانهشان مرده و بیحرکت افتادند.
و خداوند در داستان آنان در جای دیگری فرموده است: «وَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَهُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيٰارِهِمْ جٰاثِمِينَ» (و کسانی را که ستم کرده بودند، بانگ مرگبار فروگرفت، پس در خانههایشان به زانو درافتاده و مرده صبح کردند؛ هود: ۹۴)؛ و از این آیه چنین برمیآید که آنان با هر دو عذاب—یعنی بانگ مرگبار آسمانی و زمینلرزه—نابود شدند.