تفسیر آیهٔ ۳۶ سورهٔ عنکبوت

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِليٰ مَدْيَنَ أَخٰاهُمْ شُعَيْباً فَقٰالَ يٰا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَ ارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ لاٰ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ » (و به سوی [مردمِ] مدین برادرشان شعیب را [فرستادیم]؛ پس گفت: ای قوم من، خدا را بپرستید و به روز واپسین امید داشته باشید و در زمین به تبهکاری فساد مکنید)؛ شعیب آنان را به بندگی خدا—که همان توحید است—و به امید به روز واپسین—که همان باور به معاد است—و به تباهی نکردن در زمین فرامی‌خواند. و عمدهٔ تباهکاری‌شان در زمین—بر پایهٔ آنچه در داستانشان در جای‌های دیگر آمده—کم‌فروشی در ترازو و پیمانه بود.