تفسیر آیهٔ ۶۲ سورهٔ قصص

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ يَوْمَ يُنٰادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكٰائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ » (و روزی که آنان را ندا می‌دهد و می‌فرماید: شریکان من که [به باطل شریکشان] می‌پنداشتید کجایند؟). «شریکان» همان کسانی هستند که در دنیا آن‌ها را می‌پرستیدند، و شریک‌بودنشان در نزد آنان از آن رو بود که برخی از شئون ویژهٔ خدای متعال، مانند پرستش و تدبیر را به آن‌ها اختصاص می‌دادند یا به ایشان نسبت می‌دادند؛ و در تعبیر « يُنٰادِيهِمْ » (آنان را ندا می‌دهد)، اشاره‌ای است به دوری و خواریِ آنان در آن روز.