أَمَّن يَهۡدِيكُمۡ فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَمَن يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦٓۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ تَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
یا کیست که شما را در تاریکیهای خشکی و دریا راه مینماید و کیست که بادها را پیشاپیشِ رحمت خود مژدهرسان میفرستد؟ آیا در کنار خدا معبودی هست؟ خدا بسیار برتر است از آنچه شریک او میسازند.
تفسیر آیهٔ ۶۳ سورهٔ نمل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۸۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/27/63/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُمٰاتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّيٰاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ » (یا کیست که شما را در تاریکیهای خشکی و دریا راه مینماید، و کیست که بادها را پیشاپیشِ رحمتش مژدهرسان میفرستد؟...) تا پایان آیه. مراد از تاریکیهای خشکی و دریا، تاریکیِ شبها در خشکی و دریاست و ازاینرو در آن مجاز عقلی (اسناد فعل به غیر فاعل اصلی) به کار رفته است. مراد از فرستادنِ بادها به صورت «بُشْراً»، فرستادن آنها به عنوان بشارتدهندگانِ باران اندکی پیش از باریدنِ آن است، و مقصود از «رحمت» در اینجا باران است؛ بقیهٔ آیه نیز روشن است.