وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ
و بر سر آنان بارانی [از سنگ] باراندیم؛ پس چه بد بود بارانِ بیمدادهشدگان!
تفسیر آیهٔ ۵۸ سورهٔ نمل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۷۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/27/58/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَسٰاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ » (و بر سرشان بارانی باراندیم، پس چه بد بود بارانِ بیمدادهشدگان!)؛ مراد از باران، سنگهایی از گلِ سنگشده (سجّیل) است، به دلیل سخن خدای متعال که: «وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ حِجٰارَهً مِنْ سِجِّيلٍ» (حجر: ۷۴: و بر سر آنان سنگهایی از سجّیل باراندیم).
و اینکه « مَطَراً » به صورت نکره آمده، بر نوعِ خاصی دلالت دارد؛ یعنی بر آنان بارانی فروباراندیم که سرگذشتی بس بزرگ و هولناک داشت.