لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابٗا شَدِيدًا أَوۡ لَأَاْذۡبَحَنَّهُۥٓ أَوۡ لَيَأۡتِيَنِّي بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
قطعاً او را به کیفری سخت کیفر خواهم داد یا سرش را خواهم برید، مگر آنکه دلیلی آشکار [برای غیبتش] نزد من بیاورد.
تفسیر آیهٔ ۲۱ سورهٔ نمل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۵۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/27/21/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذٰاباً شَدِيداً أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطٰانٍ مُبِينٍ » (نمل: ۲۱؛ «قطعاً او را عذابی سخت خواهم کرد، یا حتماً سرش را می‌بُرم، مگر اینکه برایم دلیلی روشن بیاورد»). لام‌ها [در این افعال] برای سوگند است و «سلطان مبین» برهان و دلیل آشکار است. سلیمان (ع) دربارهٔ هدهد به یکی از سه سرنوشت حکم می‌کند: عذاب سخت، یا سر بریدن که تیره‌روزیِ او در این دو است؛ و آوردنِ دلیلی روشن که رهایی و نجاتش در آن رقم می‌خورد.