تفسیر آیهٔ ۶۹ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرٰاهِيمَ » (و خبر مهم ابراهیم را بر آنان بخوان). سیاق سخن نسبت به آغاز داستانِ پیشین که می‌فرمود: « وَ إِذْ نٰاديٰ رَبُّكَ مُوسيٰ » إلخ (و هنگامی که پروردگارت موسی را ندا داد...) تغییر یافته است؛ زیرا عبارت « عَلَيْهِمْ » (بر آنان) نشان می‌دهد که مقصود، خواندن آن بر مشرکان عرب و به‌ویژه قریش است. ابراهیم پدر و نیاکانِ اینان بود که برای گسترش توحید و برپایی دین حق قیام کرد، در حالی که در آن روزگار میان مردم کسی نبود که بگوید: «لا إله إلا الله» (هیچ معبودی جز خدای یکتا نیست). پس او خدا را یاری رساند و خدا نیز او را یاری کرد تا آنکه کلمهٔ توحید در سرزمین مقدس و در حجاز استوار شد.

همهٔ این رخدادها جز بر پایهٔ فراخوانِ فطرت و برانگیختنی از سوی خدای پاک و منزه نبود. بنابراین، در این سرگذشت نشانه‌ای الهی است تا مشرکان عبرت گیرند و از آیین بت‌پرستی بیزاری جویند، همان‌گونه که پدرشان ابراهیم (ع) از این آیین و از پدر [سرپرستش] و قوم خود که بدان گرویده بودند، بیزاری جست.