فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
پس اگر از راستگویانی، پاره‌هایی از آسمان را بر سر ما فرو ریز!
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۷۶ تا ۱۹۱ با هم
این بخش، چکیده‌ای از داستان شعیب (ع) است که از پیامبران عرب بود، و این سرگذشت، آخرین داستان از سرگذشت‌های هفت‌گانه‌ای است که در این سوره آمده است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۸۷ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۱۲ تا ۳۱۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/187/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَأَسْقِطْ عَلَيْنٰا كِسَفاً مِنَ السَّمٰاءِ » (پس پاره‌هایی از آسمان بر سر ما بیفکن...) و مانند آن. واژهٔ «کِسَف» ــ به کسرِ کاف و فتحِ سین ــ چنان‌که گفته‌اند، جمعِ «کِسفَه» و به معنای قطعه و تکه است؛ و این دستور، برای درمانده نشان دادن (تعجیز) و به قصد تمسخر بوده است.