فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
پس از خدا پروا بدارید و مرا فرمان برید؛
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۱۲۳ تا ۱۴۰ با هم
در کتاب «کمال‌الدین» و «روضهٔ کافی» به سند خود از ابوحمزهٔ ثمالی از امام ابوجعفر، محمد بن علی الباقر (ع) در حدیثی روایت شده است که فرمود: نوح گفت: «همانا خداوند تبارک و تعالی پیامبری را برمی‌انگیزد که به او هود گفته می‌شود؛ او قومش را به‌سوی خداوند عزوجل فرا‌می‌خواند اما آنان تکذیبش می‌کنند، و خداوند عزوجل با تندباد هلاکشان می‌سازد. ادامه در متن کامل
و نوح به فرزندش سام فرمان داد که در آغاز هر سال این وصیت را بازخوانی و یادآوری کند و آن روز برایشان عید باشد تا در آن روز، برانگیخته‌شدن هود و زمانی را که در آن قیام می‌کند به یاد آورند و عهدش را تازه دارند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۳۱ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۰۱ تا ۳۰۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/131/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُونِ » (پس، از خدا پروا بدارید و از من اطاعت کنید). این سخن، نتیجه‌گیری از زیاده‌رویِ آنان در دو جنبهٔ شهوت و خشم، و فراتر رفتنشان از مرز بندگی است؛ یعنی باید از خدا پروا بدارند و در آنچه بدان فرمانشان می‌دهد—که رها کردنِ رفاه‌زدگی (اتراف) و خودبزرگ‌بینی است—از او اطاعت کنند.