تفسیر آیهٔ ۱۲۹ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «وَ تَتَّخِذُونَ مَصٰانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ » (و کاخ‌ها و دژهای استوار برمی‌گیرید، گویی جاودانه می‌مانید). دربارهٔ «مصانع» چنان‌که گفته‌اند:

به معنای دژهای نفوذناپذیر، کاخ‌های افراشته و ساختمان‌های بلند است، و مفرد آن «مَصنَع» می‌باشد.

و کلام خدا که می‌فرماید: « لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ » در جایگاه بیان علت برای جملهٔ پیشین است؛ یعنی: این دژها و کاخ‌ها را از آن رو می‌سازید که امید به جاودانگی دارید، و اگر امید به جاودانگی نبود، هرگز دست به کارهایی از این دست نمی‌زدید؛ سازه‌هایی که طبیعت آن‌ها ماندگاری در روزگاری بس دراز است، چندان‌که درازترین عمرهای آدمی نیز به پای آن نمی‌رسد. دربارهٔ معنای آیه و واژه‌های آن وجوه دیگری نیز گفته شده که از آن‌ها صرف‌نظر کردیم.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۲۸ تا ۱۳۰ با هم

حاصل این سه آیه آن است که: شما هم در خواسته و کامجویی و هم در خشم و غضب زیاده‌روی می‌کنید، از مرز اعتدال فراتر رفته‌اید و از دایرهٔ بندگی خارج شده‌اید.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۲۳ تا ۱۴۰ با هم

در کتاب «کمال‌الدین» و «روضهٔ کافی» به سند خود از ابوحمزهٔ ثمالی از امام ابوجعفر، محمد بن علی الباقر (ع) در حدیثی روایت شده است که فرمود: نوح گفت: «همانا خداوند تبارک و تعالی پیامبری را برمی‌انگیزد که به او هود گفته می‌شود؛ او قومش را به‌سوی خداوند عزوجل فرا‌می‌خواند اما آنان تکذیبش می‌کنند، و خداوند عزوجل با تندباد هلاکشان می‌سازد. ادامه در متن کامل

و نوح به فرزندش سام فرمان داد که در آغاز هر سال این وصیت را بازخوانی و یادآوری کند و آن روز برایشان عید باشد تا در آن روز، برانگیخته‌شدن هود و زمانی را که در آن قیام می‌کند به یاد آورند و عهدش را تازه دارند. ادامه در متن کامل