وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
و من در برابر این [رسالت]، هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم؛ پاداش من تنها بر عهدهٔ پروردگار جهانیان است.
تفسیر آیهٔ ۱۲۷ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۹ تا ۳۰۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/127/
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۲۵ تا ۱۲۷ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ -إلي قوله- رَبِّ الْعٰالَمِينَ » (من برای شما فرستاده‌ای امین هستم... پروردگار جهانیان). سخن دربارهٔ این آیات، در نظایرِ آن در داستان نوح (ع) گذشت.
برخی مفسران گفته‌اند: آغاز کردن این پنج داستان با یادآوریِ امانت‌داریِ پیامبران، مزد نخواستن آن‌ها بر رسالتشان و فرمان دادن مردم به تقوا و اطاعت، برای آگاهی دادن به این نکته است که اساس بعثت، دعوت به شناخت حق و اطاعت در اموری است که خوانده‌شده را به پاداش الهی نزدیک و از کیفر دور می‌کند؛ و اینکه همهٔ پیامبران (ع) بر این اصل هم‌داستان‌اند، هرچند به اقتضای اختلاف روزگاران در پاره‌ای از فروع شریعت‌ها با یکدیگر تفاوت داشته باشند؛ و نیز پیامبران به کلی از طمع‌های دنیوی پیراسته‌اند. (پایان سخن مفسر).
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۱۲۳ تا ۱۴۰ با هم
در کتاب «کمال‌الدین» و «روضهٔ کافی» به سند خود از ابوحمزهٔ ثمالی از امام ابوجعفر، محمد بن علی الباقر (ع) در حدیثی روایت شده است که فرمود: نوح گفت: «همانا خداوند تبارک و تعالی پیامبری را برمی‌انگیزد که به او هود گفته می‌شود؛ او قومش را به‌سوی خداوند عزوجل فرا‌می‌خواند اما آنان تکذیبش می‌کنند، و خداوند عزوجل با تندباد هلاکشان می‌سازد. ادامه در متن کامل
و نوح به فرزندش سام فرمان داد که در آغاز هر سال این وصیت را بازخوانی و یادآوری کند و آن روز برایشان عید باشد تا در آن روز، برانگیخته‌شدن هود و زمانی را که در آن قیام می‌کند به یاد آورند و عهدش را تازه دارند. ادامه در متن کامل