تفسیر آیهٔ ۱۲۶ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۲۵ تا ۱۲۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ -إلي قوله- رَبِّ الْعٰالَمِينَ » (من برای شما فرستاده‌ای امین هستم... پروردگار جهانیان). سخن دربارهٔ این آیات، در نظایرِ آن در داستان نوح (ع) گذشت.

برخی مفسران گفته‌اند: آغاز کردن این پنج داستان با یادآوریِ امانت‌داریِ پیامبران، مزد نخواستن آن‌ها بر رسالتشان و فرمان دادن مردم به تقوا و اطاعت، برای آگاهی دادن به این نکته است که اساس بعثت، دعوت به شناخت حق و اطاعت در اموری است که خوانده‌شده را به پاداش الهی نزدیک و از کیفر دور می‌کند؛ و اینکه همهٔ پیامبران (ع) بر این اصل هم‌داستان‌اند، هرچند به اقتضای اختلاف روزگاران در پاره‌ای از فروع شریعت‌ها با یکدیگر تفاوت داشته باشند؛ و نیز پیامبران به کلی از طمع‌های دنیوی پیراسته‌اند. (پایان سخن مفسر).

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۲۳ تا ۱۴۰ با هم

در کتاب «کمال‌الدین» و «روضهٔ کافی» به سند خود از ابوحمزهٔ ثمالی از امام ابوجعفر، محمد بن علی الباقر (ع) در حدیثی روایت شده است که فرمود: نوح گفت: «همانا خداوند تبارک و تعالی پیامبری را برمی‌انگیزد که به او هود گفته می‌شود؛ او قومش را به‌سوی خداوند عزوجل فرا‌می‌خواند اما آنان تکذیبش می‌کنند، و خداوند عزوجل با تندباد هلاکشان می‌سازد. ادامه در متن کامل

و نوح به فرزندش سام فرمان داد که در آغاز هر سال این وصیت را بازخوانی و یادآوری کند و آن روز برایشان عید باشد تا در آن روز، برانگیخته‌شدن هود و زمانی را که در آن قیام می‌کند به یاد آورند و عهدش را تازه دارند. ادامه در متن کامل