إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ
من جز هشداردهندهای آشکار نیستم.»
تفسیر آیهٔ ۱۱۵ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/115/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۱۴ و ۱۱۵ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ مٰا أَنَا بِطٰارِدِ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ أَنَا إِلاّٰ نَذِيرٌ مُبِينٌ » (و من طردکنندهٔ مؤمنان نیستم؛ من جز هشداردهندهای روشنگر نیستم). آیهٔ دوم بهمنزلهٔ علّت برای آیهٔ نخست است، و هر دو در کنار هم تکمیلکنندهٔ بیان پیشین هستند. معنا چنین است: من شأنی جز هشدار دادن و دعوت کردن ندارم، پس کسی را که به من روی آورده و به من ایمان آورده است طرد نمیکنم، و دربارهٔ کارهای گذشتهشان نیز به جستوجو برنمیخیزم تا به حسابشان برسم؛ چراکه حسابشان بر عهدهٔ پروردگار من است که پروردگار جهانیان است، نه بر عهدهٔ من.