وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
و من طردکنندهٔ مؤمنان نیستم.
تفسیر آیهٔ ۱۱۴ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/114/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۱۴ و ۱۱۵ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ مٰا أَنَا بِطٰارِدِ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ أَنَا إِلاّٰ نَذِيرٌ مُبِينٌ » (و من طردکنندهٔ مؤمنان نیستم؛ من جز هشداردهندهای روشنگر نیستم). آیهٔ دوم بهمنزلهٔ علّت برای آیهٔ نخست است، و هر دو در کنار هم تکمیلکنندهٔ بیان پیشین هستند. معنا چنین است: من شأنی جز هشدار دادن و دعوت کردن ندارم، پس کسی را که به من روی آورده و به من ایمان آورده است طرد نمیکنم، و دربارهٔ کارهای گذشتهشان نیز به جستوجو برنمیخیزم تا به حسابشان برسم؛ چراکه حسابشان بر عهدهٔ پروردگار من است که پروردگار جهانیان است، نه بر عهدهٔ من.