قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
گفت: «من چه میدانم که آنان چه میکردهاند؟
تفسیر آیهٔ ۱۱۲ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/112/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
« وَ مٰا عِلْمِي بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ » (و مرا چه دانشی است به آنچه انجام میدادهاند؟).
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ وَ مٰا عِلْمِي بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ » (گفت: و مرا چه دانشی است به آنچه انجام میدادهاند؟). ضمیر [در «قال»] به نوح (ع) بازمیگردد، و «مٰا» استفهامیه (پرسشی) است، و گفته شده نافیه (برای منفی کردن) است که در این صورت، خبر به دلیل دلالت سیاق حذف شده است؛ و بههرروی، به جهت فرمودهٔ « كٰانُوا يَعْمَلُونَ » (انجام میدادهاند)، مقصودْ نفی آگاهی او از کارهای آنان پیش از ایمان آوردنشان به وی است.