تفسیر آیهٔ ۴۱ سورهٔ فرقان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِذٰا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاّٰ هُزُواً أَ هٰذَا الَّذِي بَعَثَ اللّٰهُ رَسُولاً »؛ (و هنگامی که تو را می‌بینند، تنها به مسخره‌ات می‌گیرند [و می‌گویند:] آیا این همان کسی است که خدا به پیامبری برانگیخته است؟). ضمیر جمع به همان کافرانی برمی‌گردد که پیش‌تر از آن‌ها یاد شد. «هزء» به معنای استهزا و مسخره‌کردن است و در اینجا مصدر در معنای اسم مفعول (مورد تمسخر) به کار رفته است؛ بنابراین معنای آیه چنین است: و هنگامی که کافران تو را می‌بینند، جز به عنوانِ مسخره‌شده و دست‌انداخته به تو نمی‌نگرند.

و جملهٔ « أَ هٰذَا الَّذِي بَعَثَ اللّٰهُ رَسُولاً » (آیا این همان کسی است که خدا به پیامبری فرستاده است؟) چگونگی تمسخرِ آنان را بیان می‌کند؛ یعنی از سرِ استهزا نسبت به تو چنین می‌گویند.