تفسیر آیهٔ ۳۹ سورهٔ فرقان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ كُلاًّ ضَرَبْنٰا لَهُ الْأَمْثٰالَ وَ كُلاًّ تَبَّرْنٰا تَتْبِيراً » (و برای هر یک مثل‌ها زدیم و هر یک را یکسره هلاک و نابود کردیم)؛ کلمهٔ «كُلاًّ» به فعلی در تقدیر منصوب است که عبارت « ضَرَبْنٰا لَهُ الْأَمْثٰالَ » (برای او مثل‌ها زدیم) بر آن دلالت دارد؛ چراکه مثل زدن به معنای یادآوری، اندرز دادن و بیم دادن است. «تتبیر» نیز به معنای خرد کردن و متلاشی ساختن است، و معنای آیه از همین جا دانسته می‌شود.

بحث روایی

و در تفسیر قمی به سند خود از حفص بن غیاث از امام صادق (ع) روایت شده است که دربارهٔ این سخن خدای متعال: « وَ كُلاًّ تَبَّرْنٰا تَتْبِيراً » [فرقان: ۳۹] فرمود: یعنی «كسرنا تكسيرا» (همه را به سختی درهم‌شکستیم و خرد کردیم)، و فرمود: این واژه‌ای به زبان نَبَطی است.