لَّيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ مَسۡكُونَةٖ فِيهَا مَتَٰعٞ لَّكُمۡۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا تَكۡتُمُونَ
بر شما گناهی نیست که به خانههای غیرمسکونی که در آنها برای شما کالایی [یا نیازی] هست وارد شوید؛ و خدا آنچه را آشکار میسازید و آنچه را پنهان میدارید میداند.
تفسیر آیهٔ ۲۹ سورهٔ نور، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۱۱۰ تا ۱۱۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/24/29/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَهٍ فِيهٰا مَتٰاعٌ لَكُمْ » (بر شما گناهی نیست که به خانههای غیرمسکونی وارد شوید که در آنها برای شما بهرهای هست)... ظاهر سیاق آیه نشان میدهد که عبارت « فِيهٰا مَتٰاعٌ لَكُمْ » (که در آنها برای شما بهرهای هست) صفت دوم برای « بُيُوتاً » (خانهها) است، نه اینکه جملهای ازنوآغازشده و بیانگر علّتِ « لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ » (بر شما گناهی نیست) باشد. همچنین ظاهر آن است که «متاع» به معنای استمتاع (بهرهمندی) است.
بنابراین، این آیه اجازهٔ ورود به مکانهایی را میدهد که برای انواع بهرهمندی آماده شدهاند و طبیعتاً محل سکونت نیستند، مانند کاروانسراها، حمامها، آسیابها و نظایر آنها؛ زیرا اختصاص یافتن آنها برای استفاده و بهرهمندی عموم، خودْ اجازهای همگانی برای ورود به آنها به شمار میرود.
گاهی نیز گفته شده است که مقصود از «متاع»، معنای اسمیِ آن یعنی اسباب، کالا و اجناسی است که برای دادوستد نهاده شده، چنانکه در تجارتخانهها و دکانها دیده میشود که ورود به آنها اجازهای همگانی دارد؛ اما این نظر به دلیل نارسا بودن لفظ از رساندن چنین معنایی، خالی از دوردستی و ضعف نیست.
بحث روایی
و در همان کتاب، دربارهٔ این سخن خدای متعال که میفرماید: « لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَدْخُلُوا-بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَهٍ فِيهٰا مَتٰاعٌ لَكُمْ » (نور: ۲۹؛ «بر شما گناهی نیست که به خانههای غیرمسکونی که در آنها کالا و بهرهای برای شماست وارد شوید»)، امام صادق (ع) فرمود: «هي الحمامات و الخانات و الأرحية تدخلها بغير إذن» (آنها حمامها، کاروانسراها و آسیابها هستند که بدون اجازه واردشان میشوی).