تفسیر آیهٔ ۲۸ سورهٔ مؤمنون

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و در اینکه به نوح (ع) فرمان داده شد تا خدا را سپاس گوید و به نیکی بستاید، دلیلی است بر اینکه او از بندگانِ مُخلَص (خالص‌شده برای خدا) است؛ چرا که خدای متعال از آنچه دیگران در توصیفش می‌گویند منزه است، چنان‌که فرمود: «سُبْحٰانَ اللّٰهِ عَمّٰا يَصِفُونَ إِلاّٰ عِبٰادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِينَ» (صافات: ۱۶۰): «خداوند از آنچه وصف می‌کنند منزه است، مگر بندگانِ مخلَص خدا».

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۸ و ۲۹ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَي الْفُلْكِ فَقُلِ » (پس هنگامی که تو و همراهانت بر کشتی استقرار یافتید، بگو...) تا پایان دو آیه. به او آموخت که پس از استقرار بر کشتی، خدا را بر اینکه آنان را از قوم ستمکار رهانیده است سپاس گوید؛ و این بیانی پیاپی و تأکیدی دوباره است بر اینکه آنان حتماً هلاک و غرق خواهند شد. همچنین به او آموخت از پروردگار بخواهد که او را از طوفان نجات دهد و به گونه‌ای پربرکت، همراه با خیری فراوان و پایدار، بر زمین فرود آورد؛ چرا که او بهترین فرودآورندگان است.