وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَحۡيَاكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يُحۡيِيكُمۡۗ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَكَفُورٞ
و اوست که شما را زنده کرد، سپس شما را میمیراند و آنگاه زندهتان میگرداند؛ بیگمان انسان سخت ناسپاس است.
تفسیر آیهٔ ۶۶ سورهٔ حج، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۴۰۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/22/66/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «وَ هُوَ الَّذِي أَحْيٰاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَكَفُورٌ »؛ سیاق فعل ماضی در «أَحْيٰاكُمْ » (شما را زنده کرد) دلالت دارد بر اینکه مراد از آن، زندگی دنیاست، و اهمیتِ یادآوری معاد اقتضا میکند که مراد از فرموده او: «ثُمَّ يُحْيِيكُمْ » (سپس شما را زنده میکند)، زندگیِ آخرت در روز رستاخیز باشد، نه زندگی در برزخ.
و این زندگی و سپس مرگ و آنگاه زندگیِ دوباره، از بزرگترین نعمتهای الهی است که یادآوریِ نعمتها با آن پایان یافته، و از همین رو به دنبال آن فرموده است: «إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَكَفُورٌ » (بهراستی که انسان بسیار ناسپاس است).