تفسیر آیهٔ ۸۰ سورهٔ انبیاء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «وَ عَلَّمْنٰاهُ صَنْعَهَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شٰاكِرُونَ » (و به او ساختن زره را برای شما آموزش دادیم تا شما را از آسیب جنگتان حفظ کند، پس آیا شکرگزارید؟) طبرسی در مجمع‌البیان گفته است: «لبوس» در نزد عرب نامی برای همهٔ انواع اسلحه و سازوبرگ جنگی است؛ تا آنجا که می‌گوید: و گفته شده مقصود از آن زره است. در مفردات راغب نیز آمده است: مقصود از سخن خدای متعال «صَنْعَهَ لَبُوسٍ لَكُمْ »، همان زره است.

«بأس» به‌معنای شدّت و سختی جنگ است و گویی در این آیه، مراد از آن شدّتِ اصابت سلاح است. ضمیر در «وَ عَلَّمْنٰاهُ » (و به او آموزش دادیم) به داوود برمی‌گردد؛ همان‌گونه که در جای دیگری فرموده است: «وَ أَلَنّٰا لَهُ الْحَدِيدَ » (و آهن را برای او نرم کردیم) (سبأ: ۱۰). معنای آیه این است که: ما به داوود ساختن زره‌هایتان را آموختیم؛ یعنی به او یاد دادیم چگونه برای شما زره بسازد تا شما را از شدّت ضربهٔ سلاح حفظ کند و در امان نگه دارد. و این سخن خداوند که «فَهَلْ أَنْتُمْ شٰاكِرُونَ » (آیا شکرگزارید؟) واداشتنِ مخاطبان بر شکرگزاری و اقرار گرفتن از آنان است.