قَالُواْ فَأۡتُواْ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعۡيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡهَدُونَ
گفتند: «پس او را در برابر چشمان مردم بیاورید، تا شاید گواهی دهند.»
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۵۱ تا ۷۳ با هم
می‌گویم: روایات دربارهٔ داستان‌های ابراهیم (ع) بسیار زیاد است، اما در جزئیاتی که به منطوقِ صریحِ قرآن بازنمی‌گردد با یکدیگر اختلاف شدیدی دارند؛ و ما به همین مقداری که پیش‌تر آوردیم بسنده کردیم. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۶۱ سورهٔ انبیاء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۳۰۰ تا ۳۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/21/61/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «قٰالُوا فَأْتُوا بِهِ عَليٰ أَعْيُنِ النّٰاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ » (گفتند: پس او را در برابر دیدگان مردم بیاورید تا شاید شهادت دهند). مراد از آوردن او در برابر دیدگان مردم، حاضر کردنش در اجتماع مردم و پیش چشم آن‌هاست؛ یعنی همان‌جا که بت‌ها شکسته شده بودند، چنان‌که از اشاره و سخن ابراهیم (ع) برمی‌آید که فرمود: «بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هٰذٰا » (بلکه این بزرگِ آن‌ها چنین کرده است).
و گویی مراد از شهادت دادنِ مردم آن است که علیه او گواهی دهند که از بت‌ها به بدی یاد می‌کرده است، تا این امر دستاویز و مقدمه‌ای شود برای اقرار گرفتن از او دربارهٔ خرد کردن و شکستن بت‌ها. اما این سخن که گفته‌اند مراد، تماشای مجازات ابراهیم توسط مردم در برابر کار اوست، بعید به نظر می‌رسد.