تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ انبیاء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «قٰالُوا سَمِعْنٰا فَتًي يَذْكُرُهُمْ يُقٰالُ لَهُ إِبْرٰاهِيمُ » (گفتند: شنیدیم جوانی که به او ابراهیم می‌گویند از آنان [به بدی] یاد می‌کرد). با توجه به سیاق کلام، مراد از یاد کردن، یاد کردن به بدی است؛ یعنی شنیدیم جوانی از بت‌ها به بدی یاد می‌کرد، پس اگر کسی این کار را کرده باشد، همو بت‌ها را شکسته است؛ زیرا جز چنین فرد گستاخی، کسی جرئت ارتکاب چنین جرمی را ندارد.

و سخن خدا که: «يُقٰالُ لَهُ إِبْرٰاهِيمُ » (به او ابراهیم می‌گویند)، با اعراب رفع در کلمهٔ «ابراهیم» آمده و خبر برای مبتدای محذوف است؛ یعنی در تقدیر «هو إبراهیم» (او ابراهیم است) بوده است؛ زمخشری چنین گفته است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۹ و ۶۰ با هم

«قٰالُوا سَمِعْنٰا فَتًي يَذْكُرُهُمْ » (گفتند: شنیدیم جوانی از آنان [به بدی] یاد می‌کرد)

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۵۱ تا ۷۳ با هم

می‌گویم: روایات دربارهٔ داستان‌های ابراهیم (ع) بسیار زیاد است، اما در جزئیاتی که به منطوقِ صریحِ قرآن بازنمی‌گردد با یکدیگر اختلاف شدیدی دارند؛ و ما به همین مقداری که پیش‌تر آوردیم بسنده کردیم. ادامه در متن کامل