أَفَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ
آیا برای آنان روشن نساخته است که چه بسیار نسلها را پیش از ایشان هلاک کردیم، در حالی که در محل سکونت آنان راه میروند؟ بهراستی در این امر برای صاحبان خرد نشانههایی [عبرتآموز] است.
تفسیر آیهٔ ۱۲۸ سورهٔ طه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۲۳۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/20/128/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «أَ فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنٰا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسٰاكِنِهِمْ » تا آخر آیه؛ ظاهر این است که فعل «يَهْدِ » معنای «روشن ساختن» (یُبیّن) را در بر دارد، و معنا چنین است: آیا اینهمه هلاک ساختنِ نسلهایی که پیش از آنان بودند، راه عبرتگرفتن و ایمان به آیات را برایشان روشن نکرده است، در حالی که در محل سکونتِ آنان رفتوآمد میکنند؟ همانگونه که اهل مکه در سفرهایشان از کنار سکونتگاههای عاد در احقافِ یمن، سکونتگاههای ثمود و اصحاب اَیکه در شام، و سکونتگاههای قوم لوط در فلسطین میگذشتند. «إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَآيٰاتٍ لِأُولِي النُّهيٰ » یعنی بیگمان در این امر برای خردمندان و صاحبان عقل نشانههایی روشن است.